شنبه ۸ اسفند ۱۳۸۸ ردیابی کالاهای بنجل چینی در گفت وگو با حاج اسدالله عسگراولادی رییس اتاق بازرگانی ایران وچین گفت: کالاهای بی کیفیت و غیراستاندارد چینی موجود در بازار را هیچ یک از واردکنندگان رسمی و بازرگانان قانونی به طور مستقیم وارد بازار ایران نمی کنند... ردیابی کالاهای بنجل چینی در گفت وگو با حاج اسدالله عسگراولادی: کالاهای بی کیفیت را بازرگانان وارد نمی کنند//چینی ها کالاهای با کیفیت صادرمی کنند//سوداگران وقاچاقچیان کالاهای بنجل را قاچاق می کنند. اسدالله عسگراولادی افزود: كالاهای بی‌كیفیت فعلی در بازار ایران، كالاهایی نیست كه ما به صورت مستقیم در مبادلاتمان از چین وارد كنیم. ما با چین قرارداد داریم كه كالاهایی برایمان بفرستد كه با استاندارد و شرایط کشورما برابری داشته باشد. چین كالاهای استانداردی برای ما می‌فرستد. اما یك‌سری كالا با كیفیت پایین و قیمت ارزان‌تر تولید می‌كند و به مقصد آفریقا ارسال می‌كند كه سوداگران كالا آنها را وارد خلیج فارس می‌كنند و با كمك سوداگران محلی این كالاها را وارد بنادر و گمركات می‌كنند. وی گفت: با توجه به كیفیت پایین كالاها، اجازه ورود به این محموله‌ها داده نمی‌شود و به چین برگشت داده می‌شود. در این موقع سوداگران از دو راه برای وارد كردن كالا به كشور استفاده می‌كنند. اول اینکه ورود كالا به صورت قاچاق از مرزهای گسترده كشور است. در حالت دوم افراد این كالاها را در گمرك می‌خوابانند و پس از حدود سه تا چهارماه این كالا متروكه نام می‌گیرد و به جای عودت به كشور چین، مطابق قانون توسط دولت حراج می‌شود. عضو هیات نمایندگان اتاق تهران با انتقاد از رویه دولت درمورد حراج کالاهای چینی گفت: متاسفانه قانون ما در مورد كالای متروكه قانون درست و مطلوبی نیست. این كالا كه حراج می‌شود خریداران آن هم ایرانیان هستند كه با خرید آن، كالا را وارد بازار كشور می‌كنند. ما معتقدیم این كالای بی‌كیفیت حتی در صورت متروكه شدن در گمرك نباید وارد بازار شود؛ یا باید برگردانده شود یا منهدم شود. وی با اشاره به این که كالاهای بی‌كیفیت كه یا به صورت قاچاق یا با استفاده از قانون كالای متروكه وارد می‌شود حجم پایینی در مبادلات ما دارد و حدود 3 تا 4درصد كل مبادلات ایران وچین است گفت: چون این كالاها عموما كالاهای مصرفی مردم هستند كه شامل لباس و محصولات نساجی، كفش، لوازم الكتریكی و برخی كالاهای مصرفی متوسط است. این كالاها هرگز توسط واردكنندگان اصیل كالاهای چینی كه به طور مستقیم با چین مبادله دارند وارد نمی‌شود و توسط قاچاقچیان و سوداگران مرزی و همان خریداران كالاهای متروكه در حراجی‌ها وارد كشور می‌شود. وی افزود: گرفتاری دیگر كه در مبادله با چینی‌ها داریم این است كه یك‌سری كالاهای چینی صرفا برای ترانزیت از جنوب به شمال وارد كشور می‌شود اما متاسفانه در مسیر راه رسوب می‌كند و در كشور باقی می‌ماند. این مشكل هم به خود ما برمی‌گردد و نه به چین. این كالا كه باید به كشوهای آسیای میانه تحویل داده شود مقداری از آن در داخل می‌ماند. اگر چه ستاد مبارزه با قاچاق كالا و گمركات وارد این قضیه شده اما با توجه به گستردگی مرزهای ما از شمال و جنوب این امر به طور كامل با موفقیت روبه‌رو نبوده و همیشه مقداری كالا وارد بازار می‌شود. وی درهمین زمینه ازتلاش بازرگانان دو کشور ایران وچین برای تغییر استراتژی تجاری خبرداد وگفت: تمام سعی ما این است كه به چینی‌ها بگوییم جلوی ورود این كالاها را به ایران بگیرند. برای رسیدن به این هدف برنامه دیگری را هم در نظر داریم که مدتی است كه در مورد آن داریم با چینی‌ها مذاكره می‌كنیم كه كالای مصرفی به ایران نفرستند و به جای آن وارد ایران شوند و با سرمایه‌گذاری در ایران این كالا را تولید كنند و سهم مصرفی ما در كشور را وارد بازار و مابقی آن را به كشورهای همسایه صادر كنند. رییس اتاق بازرگانی ایران وچین افزود: تلاش های تازه ما به نوعی می‌توان تغییراستراتژی است و ما امیدواریم در سال 89 مذاكراتمان به نتیجه برسد و به جای واردات این كالاها شاهد تولید این كالاها با كمك چین در ایران باشیم. وی درعین حال واقعیت دیگری را نیز یاد آوری کرد وگفت: به نظر من مهم‌ترین عاملی كه باعث شده مصرف‌كنندگان ما به كالای چینی روی آورند قیمت پایین این كالاهاست اما توجه داشته باشید كه حتی كالای استاندارد و با » عسگراولادی:با توجه به كیفیت پایین كالاها، اجازه ورود به این محموله‌ها داده نمی‌شود و به چین برگشت داده می‌شود. در این موقع سوداگران از دو راه برای وارد كردن كالا به كشور استفاده می‌كنند. اول اینکه ورود كالا به صورت قاچاق از مرزهای گسترده كشور است. در حالت دوم افراد این كالاها را در گمرك می‌خوابانند و پس از حدود سه تا چهارماه این كالا متروكه نام می‌گیرد و به جای عودت به كشور چین، مطابق قانون توسط دولت حراج می‌شود. كیفیت چینی هم در مقام قیاس با كالای تولید داخل ما قیمت كمتری دارد و ارزان‌تر به دست مصرف‌كننده می‌رسد. عضوشاخص هیات نمایندگان اتاق تهران دراین گفت وگو به مقایسه سیاست گذاری دو کشور برای حمایت از تولید کننده وصادر کننده پرداخت وگفت: ما بارها از دو وزارتخانه صنایع وبازرگانی خواهش كردیم كه هیات‌های تحقیقاتی به چین بفرستد و بررسی كند كه چرا چین حتی كالاهای مرغوب و باكیفیتش را ارزان‌تر از ما تولید می‌كند. وی افزود: ما یك سری دلیل داریم كه متاسفانه برای مسئولان دولتی ما قانع كننده نیست.ما هم از مسئولان خواهش كردیم تا خودشان هیات بفرستند و تحقیق كنند. می‌گویند در چین نیروی كار فراوان و ارزان است اما مساله این نیست. نیروی كار ما متخصص‌تر و دارای بهره‌وری بیشتری نسبت به نیروی كار چینی است.اما حمایت از نیروی كار و تنظیم روابط كارگر و كارفرما به گونه‌ای كه نه به كارگر صدمه وارد شود و نه به كارفرما وظیفه وزارت كار است. اسدالله عسگراولادی درادامه این بحث با اشاره به زمینه سازی دولت چین برای افزایش توان صادراتی تولید کنندگانش گفت: در چین به صنعت اهمیت زیادی داده می‌شود.اگر فردی در چین به مقامات منطقه خود طرحی ارایه كند كه در آن بتواند 50 درصد محصول تولیدی‌اش را صادر كند تسهیلات فوق العاده‌ای می‌گیرد. زمین مناسب با بهای حداقل و پرداخت 20ساله آن هم بدون بهره در اختیارش قرار می‌گیرد. وی افزود: اگر شما یك پروژه صنعتی را به مقامات چینی ارایه كنید و تعهد كنید كه 50درصد آن را صادر می‌كنید در اولین قدم زمینی مناسب با قیمت منطقه‌ای كه نصف قیمت روز است با پرداخت 20ساله بدون بهره و پیش پرداخت به شما تحویل می‌شود. قدم بعدی این است كه مسئولان منطقه‌ای ظرف مدت 15 روز آب، برق، گاز و تلفن به شما تحویل می‌دهند. عسگراولادی ادامه داد؛ثبت شركت در چین برای كار صنعتی یك هفته طول می‌كشد. اما این مجموعه عواملی كه گفتم برای شما در ایران حداقل 90 روز زمان می‌برد.شما هرگز نمی‌توانید ظرف مدت یك هفته برای اهداف صنعتی زمین بخرید.بیشر زمین‌های خارج از شهر در اختیار منابع طبیعی است و آن هم واگذاری‌اش بسیار طولانی است. خرید گاز و تلفن و آب برای كارخانه در ایران بسیار طول می‌كشد. به گفته رییس اتاق بازرگانی ایران وچین ، وقتی فردی می خواهد برای تولید سرمایه‌گذاری كند تا مرز 80 درصد از پروژه به تولیدكننده وام 15 ساله با نرخ بهره 8/7 درصد داده می‌شود امادر ایران یك صادركننده می‌خواهد وام بگیرد باید كلی بدود و درگیر كاغذ بازی شود بعد هم وامی كه به او می‌دهند بین 12 تا 18 درصد سود دارد. وی در تشریح دلایل به وجود آمدن این وضعیت گفت: ما كمبود منابع نداریم.كمبود مدیریت داریم.متاسفانه دید ما، تولید برای مصرف است نه تولید برای صادرات. دید ما صنعت برای مصرف است نه برای صادرات.وقتی دید برای مصرف باشد می‌گویند تولید كن و هزینه تولید را از مصرف كننده بگیر اما وقتی دید تولید برای صادرات باشد شما مجبورید با قیمت‌های جهانی رقابت كنید؛ بنابراین باید هزینه را كاهش دهید.ما الان تنها هدفمان از تولید پرتقال این است كه آن را به میادین میوه بیاوریم و میوه شب عید مردم را تامین كنیم.در حالی كه باید دید ما تولید پرتقالی باشد كه به بازار جهانی وارد شود و با پرتقال شیلی، مصری و پاكستانی رقابت كند. وی افزود: در ایران همه بانك‌ها برای وامی كه بخواهند در اختیار صنعت‌گر و تولیدكننده قرار دهند گروی ملكی می‌خواهند.تولید كننده اول باید برود برج و آپارتمان بخرد و بیاورد گروی بانك بگذارد تا وام بگیرد.در چین، مدیریت فرد ضمانت وام گرفتنش است.سابقه 50 ساله‌ای که دارم، باید ضامن وام گرفتن من باشد.امروز چین بیش از 1000 میلیارد دلار صادرات دارد.ما هم كه تقریبا انقلابمان همزمان با انقلاب چین بود با همه تلاش‌هایی كه كردیم 30 میلیارد صادرات داریم.